016 - เอาไม้กอล์ฟที่ไม่ผ่านการคัดตัวออกจากถุง

นักกอล์ฟสมัครเล่นทำสกอร์เสียจากการตีช็อตด้วยไม้กอล์ฟที่มีความมั่นใจต่ำ เช่นบางคนมีอัตราการตีหัวไม้ไดร์ฟเวอร์อยู่ในแฟร์เวย์น้อยมาก ก็ยังฝืนตี หรือแฟร์เวย์วูดที่เปอร์เซ็นต์ตีโดนและได้ระยะมีน้อย ก็ยังดื้อเลือกใช้ตีในช็อตตีข้ามน้ำ เหล็กยาวที่โอกาสตีโดนน้อยก็ยังเก็บเอาใส่ไว้ในถุง ตัวอย่างไม้กอล์ฟเหล่านี้ที่อยู่ในถุง คือตัวทำให้สกอร์เสียเป็นอย่างยิ่ง

กฏกอล์ฟอนุญาติให้มีไม้กอล์ฟในถุงได้ไม่เกิน 14 อัน ซึ่งไม่ใช่ข้อบังคับที่จะต้องมีไม้กอล์ฟให้ 14 ครบอัน ไม้กอล์ฟที่มีโอกาสสูงที่จะทำให้เราตีเสีย เราก็ไม่ควรใส่เอาไว้ในถุง ดังนั้นไม้กอล์ฟที่อยู่ในถุงจึงควรผ่านการคัดตัวเสียก่อน

การตีให้ได้สกอร์ 42+/- นั้น การคัดตัวไม้กอล์ฟเข้าถุง เราควรพิจารณาสถิติทั้งในสนามไดร์ฟ และสถิติจากการออกรอบ  ไม้กอล์ฟที่เราสามารถตีให้ผลงานเป็นที่พอใจได้ 50 เปอร์เซ็นต์ขึ้นไปในสนามไดร์ฟก็เพียงพอที่จะผ่านการคัดตัวเข้าถุงได้ เช่นการตี 4 ลูก ถ้าผลงานออกมาอยู่ในเกณฑ์ที่เรารับได้ตั้งแต่ 2 ลูกขึ้นไป ก็อนุญาติให้ไม้กอล์ฟอันนั้นอยู่ในถุงได้ เมื่อทำการคัดตัวไม้กอล์ฟจนครบทุกอัน ก็จะเหลือไม้กอล์ฟที่เรามั่นใจว่าผลการตีจะออกมาดีมากกว่าเสียให้เราเลือกใช้ และหลังจากนั้นเวลาออกรอบก็ควรจดสถิติผลงานของไม้กอล์ฟแต่ละอันด้วย ว่าผลงานในการตีออกรอบยังผ่านเกณฑ์ 50 เปอร์เซ็นต์อยู่ไหม เพื่อนำมาวิเคราะห์แก้ไขปรับปรุงสมาชิกในถุงของเราในภายหลัง เกณฑ์ในการคัดตัวอาจปรับเปลี่ยนตามระดับความสามารถและความพอใจของแต่ละคน

ถ้าท่านมีแต่ไม้กอล์ฟที่ผ่านการคัดตัวอยู่ในถุง ท่านก็เหมือนโค้ชที่สามารถเลือกนักเตะที่ท่านมั่นใจลงสนามแข่งขันนั่นเอง ... สกอร์ท่านจะดีขึ้นอย่างผิดหูผิดตา

ถ้าชอบบทความนี้ เชิญแชร์ ให้เพื่อนนักกอล์ฟได้เข้ามาอ่านได้ตามอัธยาศัย และติดตามบทความที่จะทำให้คุณตีกอล์ฟดีขึ้นและมีความสุขได้ตอนเช้าของทุกวัน จากนี้จนครบ 1,000 บทความ ต้องการสมัครสมาชิกเชิญที่ http://teeintact.blogspot.com/ เพียงกดปุ่ม Follow และทำตามขั้นตอนการสมัคร สมาชิกจะสามารถสื่อสาร สอบถาม ปรีกษา แลกเปลี่ยน และ comment บนบล๊อกได้ และถ้าต้องการให้ส่งบทความนี้ไปยังอีเมล์ให้อ่านทุกวัน ให้ใส่อีเมล์เข้าไปที่ช่อง FOLLOW BY EMAIL  ที่มุมบนขวาของหน้าจอ แล้วกดปุ่ม Submit ... ขอบคุณสำหรับทุกกำลังใจ และเป็นเพื่อนร่วมเดินทางไปด้วยกัน สิ่งดีๆ ประสบการณ์ใหม่ และความสนุกจะเกิดขึ้นอีกมากหลังจากนี้ ด้วยพลังของเราทุกคน

015 - วางแผนจากหลุมกลับไปหาแท่นทีออฟ

นักกอล์ฟส่วนใหญ่คุ้นเคยกับการวางแผนจากทีออฟไปหากรีน บางส่วนไม่เคยวางแผนเลย พาร์ 4 ก็จับไดร์ฟเวอร์หวดท่าเดียว แล้วก็ไปลุ้นเอาว่าลูกจะไปตกอยู่แถวไหน สาระสำคัญของแนวคิดวางแผนจากหลุมกลับไปหาแท่นทีออฟ เริ่มด้วยการวางแผนช็อตตีขึ้นกรีน (approach) ให้อยู่ในระยะเหล็กที่ที่เรามั่นใจว่ามีโอกาสตีขึ้นไปออนและทำ GIR ได้ค่อนข้างสูง แล้วกลับไปดูระยะทีออฟว่าอยู่ในพิสัยของไม้กอล์ฟอันไหน ในหลายครั้งเราไม่จำเป็นต้องทีออฟด้วยหัวไม้ไดร์ฟเวอร์เลย การทีออฟด้วยแฟร์เวย์วูดหรือไฮบริดอาจจะเพียงพอ ซึ่งช่วยลดความผิดพลาดของการทีออฟไปได้มาก

การวางแผนจากหลุมกลับไปหาแท่นทีออฟจะทำให้เราใส่ใจในการเลือกเล่นช็อตมากขึ้น สนใจศึกษา layout ของสนามมากขึ้น เพิ่มความหลากหลายในการเล่นช็อตที่ลดความเสี่ยง และช่วยลดสกอร์ได้มากสำหรับนักกอล์ฟที่ช็อตทีออฟมักทำให้เสียสกอร์ จากการตีเข้าอุปสรรคต่างๆ แทนที่จะมีโอกาสตีขึ้นกรีนด้วยเหล็กที่มั่นใจ ... ต้องลองพิจารณาดูครับ

014 - ต่างเกมส์ต่างแผนการ

เกมส์กอล์ฟที่นิยมกันอย่างสากลก็คือ Stroke Play และ Match Play ซึ่งมีกติกาที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง Stroke Play ทุกช็อตที่ตีมีความหมายและมันคือคะแนน ผลรวมของช็อตทั้งหมดที่ตียิ่งน้อยยิ่งดี มันเป็นเกมส์ที่ต้องการสมาธิอยู่กับเกมส์ที่ยาวกว่า ส่วน Stroke Play นั้นจะรู้ผลแพ้ชนะเป็นหลุมๆไป จบหลุมคือจบ แล้วไปเริ่มหลุมใหม่ โดยการนับจำนวนช็อตในแต่ละหลุมเทียบกับคู่แข่ง ใครตีช็อตน้อยกว่าก็ชนะในหลุมนั้นไป ไม่ได้สนใจนับคะแนนรวม มันเป็นเกมส์ที่ต้องการสมาธิอยู่กับเกมส์ที่สั้นกว่า Stroke Play

Stroke Play และ Match Play จึงต้องการวางแผนการเล่นที่แตกต่างกัน คนที่เล่น Stroke Play เก่ง อาจจะไม่ใช่คนที่เล่น Match Play เก่ง คนที่เล่น Stroke Play ได้ดี คือคนที่มีความสม่ำเสมอ ไม่ฉาบฉวย ไม่หวือหวา ค่อยๆสะสมไป มีสมาธิกับเกมส์ได้ยาว ส่วนคนที่เล่น Match Play ได้ดี คือคนที่เน้นเกมส์บุก แก้ไขสถาณการณ์เฉพาะหน้าได้ดี มีโอกาสทำเบอร์ดี้ได้มาก ไม่จำเป็นต้องมีสมาธิกับเกมส์ยาวนัก

ทั้งสองเกมส์ มีบุคลิกแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง ก่อนจะคิดเล่นเกมส์ไหนกับเพื่อนในก๊วน พูดคุยและตกลงกันก่อน ว่าจุดประสงค์ของการเล่นคืออะไร เพราะทั้งสองเกมส์ไปถึงเป้าหมายแตกต่างกัน Stroke Play จะพัฒนาเกมส์กอล์ฟโดยรวม ทั้งทักษะการตี การวางแผน สมาธิ มันได้อารมณ์ของกอล์ฟที่ครบถ้วน แต่อาจไม่ลุ้นหรือตื่นเต้นอย่าง Match Play ที่เป็นเกมส์ที่ตื่นเต้น และลุ้นอย่างต่อเนื่อง แต่การพัฒนาในเกมส์จะมีน้อยกว่า เพราะคุณพร้อมจะทิ้งเกมส์ในแต่ละหลุมได้ตลอดเวลา

ก๊วนนักกอล์ฟไทยนิยมเล่น Match Play เป็นส่วนใหญ่ มีการต่อให้ของผู้มีฝีมือดีกว่า มีกติกาติดปลายนวมเพิ่มเติม ทั้งเบอร์ดี้เบิ้ล เทอร์โบ และอื่นๆอีกมาก ลองศึกษาให้ดีว่าเกมส์ที่เราเลือกเล่นและการต่อรอง ทำให้เราได้เปรียบหรือเสียเปรียบ เพราะเกมส์กอล์ฟมีแง่มุมที่ละเอียดอ่อน และอย่าลืมว่าเกมส์กอล์ฟที่ก๊วนตกลงเล่นกัน มันตอบโจทย์ความต้องการในการเล่นกอล์ฟของเราหรือเปล่า เพราะก๊วนที่ต้องการเล่นกันยันแก่ได้ ทุกคนต้องมีความสุข เป็นธรรม กติกาและการต่อรองที่เหมาะสมจะทำให้ทุกคนในก๊วนมีได้มีเสียเฉลี่ยกันไปอย่างใกล้เคียงและสนุกสนาน ไม่มีคนเสียมากจนออกจากก๊วน และอย่าลืมว่าเกมส์กอล์ฟยังมีอีกหลากหลายรูปแบบ ปรับเปลี่ยนเพิ่มเติมกติกาให้น่าสนุกตื่นเต้นตามได้ตามเหมาะสม เพราะสุดท้ายแต่ละก๊วนจะมีกติกาที่เป็นเอกลักษณ์ไม่เหมือนกัน จากการปรับตามความต้องการของสมาชิกนั่นเอง

013 - เอกลักษณ์ในวงสวิง

ถ้าลองดูนักกอล์ฟระดับโลกที่มีวงสวิงแปลกๆ อย่าง Jim Furik, โปรเล็ก ถาวร วิรัตน์จันทร์ , Jordan Spieth, Rickie Fowler และอีกมากมาย โปรกอล์ฟเหล่านี้มีวงสวิงแปลกตาที่ดูไม่เหมือนวงสวิงมาตรฐานที่ดูแล้วรู้สึกสบายตา ลื่นไหล สวยงาม แต่เขาเหล่านี้มีการเคลื่อนไหวที่เป็นเอกลักษณ์และสามารถทำมันได้อย่างสม่ำเสมอ จึงทำให้สามารถคว้าแชมป์มาได้อย่างต่อเนื่อง ในขณะที่นักกอล์ฟวงสวิงมาตรฐานที่ดูสวยงามในทัวร์มีอีกมากมายที่ยังไม่เคยคว้าแชมป์เลย ... ลองคิดดู

คนทุกคนมีทักษะและบุคลิกในการทำสิ่งต่างๆที่แตกต่างกัน ไม่ว่าจะเป็นการขับรถ การจับปากกา การเดิน การร้องเพลง และอื่นๆ ทักษะของคุณอาจไม่ใช่วิธีที่มีประสิทธิภาพสูงสุด ถามว่าคุณแคร์ไหม ตราบใดที่คุณยังคงทำสิ่งที่คุณต้องการได้เหมือนกัน มีความสุขกับชีวิตได้ไม่แตกต่างกับคนอื่น ... กอล์ฟก็เช่นเดียวกัน เราจะปรับตัวเอง เพื่อให้เหมือนโปรกอล์ฟคนใดคนหนึ่งไปเพื่ออะไร ในเมื่อโปรกอล์ฟแต่ละคนยังสวิงไม่เหมือนกันเลย  ตราบใดที่คุณยังสามารถทำผลงานได้สม่ำเสมออย่างพอเพียงระดับหนึ่ง และมันก็ไม่ได้สร้างปัญหากับเกมส์ของคุณ เท่านี้ก็เพียงพอแล้วที่คุณจะก็มีความสุขกับการเป็นตัวของตัวเอง

วงสวิงกอล์ฟไม่มีถูกไม่มีผิด ตราบใดที่สามารถทำได้สม่ำเสมอ และไม่ทำให้บาดเจ็บ ยิ่งเป็นเกมส์กอล์ฟระดับสมัครเล่น ที่ต้องการตีกอล์ฟอยู่ในช่วงที่สนุกสนุดที่สุด คือ 42+/- วงสวิงที่สมบูรณ์และสวยงามไม่ใช่สิ่งที่สำตัญในระดับต้นๆเลยจริงๆ หากท่านมีวงสวิงที่ดูแปลกตา ไม่ได้ดูสวยงาม แต่สามารถทำได้สม่ำเสมอและไม่ทำให้ตัวเองบาดเจ็บ เท่านี้ก็เพียงพอที่จะมีความสุขกับกอล์ฟไปตลอดชีวิตแล้ว

012 - อย่าเล่นกอล์ฟอย่างคนตาบอด

เรื่องตลกของการเล่นกอล์ฟของนักกอล์ฟคือ การตีกอล์ฟด้วยการเดา แต่กลับคาดหวังความแม่นยำ การเดาในความหมายประกอบด้วยสองส่วน 

ส่วนแรกการเดาระยะการตีของไม้กอล์ฟแต่ละอัน นักกอล์ฟส่วนใหญ่ไม่รู้ระยะที่แท้จริงของไม้กอล์ฟแต่ละอัน จึงมีระยะในใจของไม้กอล์ฟแต่ละอันของตัวเป็นตัวเลขกลมๆ เช่น เหล็ก 7 ระยะ 150 หลา และระยะห่างระหว่างเหล็ก 10 หลา ไปตามลำดับ แต่ในความเป็นจริงระยะเหล็กมักไม่เป็นไปตามนั้นซะส่วนใหญ่ นี่คือความผิดพลาด หรือ error ที่มีอยู่จริง

ส่วนที่สอง คือ การเดาระยะเป้าหมาย ระยะที่สำคัญก็คือระยะ approach หรือระยะถึงธง ซึ่งเป็นตัวเลขที่สำคัญมาก แต่นักกอล์ฟส่วนใหญ่กลับต้องเดาระยะเหล่านี้ เพราะตำแหน่งธงถูกเจาะเปลี่ยนตำแหน่งไปทุกวัน แต่สนามกอล์ฟในเมืองไทยส่วนใหญ่ไม่บอกตำแหน่งหลุมบนกรีน (Pin Position) บอกแค่ตำแหน่งธง 3 ระยะ คือ ตำแหน่งธงอยู่หน้า กลางและหลังของกรีน ด้วยสีของธงที่แตกต่างกันเท่านั้น ซึ่งเป็นข้อมูลที่หยาบมากและไม่ได้ช่วยอะไรมาก

เมื่อเราไม่รู้ระยะที่แท้จริงของระยะไปยังเป้าหมาย แถมด้วยระยะของไม้กอล์ฟที่ถูกต้องก็ไม่รู้ แล้วท่านคิดว่าการที่คุณตีขึ้นกรีนไปใกล้ธงที่คุณเคยทำได้ มันมาจากฝีมือจริงหรือ ?????

ในทางปฏิบัติจริงๆการรู้ระยะเหล็กที่แท้จริงของไม้กอล์ฟแต่ละอันเป็นเรื่องที่ยากมากสำหรับนักกอล์ฟสมัครเล่น ด้วยทักษะในการตีที่จำกัด ความสม่ำเสมอในการตีมีน้อย ระยะที่แท้จริงจึงเป็นช่วงของระยะที่กว้างมาก ต่างจากนักกอล์ฟอาชีพ จัวอย่างเช่น โปรกอล์ฟทักษะสูง อาจมีความแม่นระยะในระดับ +/- 3 หลา คือมีความผิดพลาดในระยะไม่เกินวงกลมรัศมี 3 หลาเข้าไปใกล้ธงในรัศมี ในขณะที่นักกอล์ฟสมัครเล่นก็มีจะมีวงกลมที่ใหญ่กันนั้นมากน้อยขึ้นกับทักษะของแต่ละคน

ดังนั้นการออกรอบโดยคีขึ้นกรีนแบบเดาๆ บั่นทอนความสนุกของเกมส์กอล์ฟในมุมของการทดสอบความแม่นยำไปโดยสิ้น อย่างที่เราเห็นโปรกอล์ฟในโทรทัศน์ตีเข้าธงได้อย่างแม่นยำ เพราะเขาไม่ได้เดา

เพราะชีวิตมีทางออกเสมอ ... นักกอล์ฟทุกคนควรออกรอบด้วยเครื่องมือวัดระยะ ที่นิยมก็มีอยู่ 2 อย่างคือ กล้องวัดระยะ (rangefinder) และ GPS แต่สำหรับนักกอล์ฟในเมืองไทย อยากจะแนะนำให้ใช้กล้องวัดระยะมากกว่า เพราะมันมีความคล่องตัว แม่นยำกว่า และใช้ประโยชน์ได้หลากหลายกว่า GPS 

เมื่อเราออกรอบด้วยกล้องวัดระยะ ชีวิตจะเปลี่ยนทันที ความสนุก ความท้าทาย พร้อมกระบวนการเรียนรู้จะเกิดขึ้นทันที เมื่อเรารู้ระยะถึงธงแน่ๆ การตีแต่ละช็อตจะเกิดผลทันที 3 อย่าง คือการประเมินระยะของไม้กอล์ฟที่ใช้ตี, เกิดการเรียนรู้ระยะของไม้กอล์ฟอันนั้นๆ และเกิดความภูมิใจหรือผิดหวัง ด้วยอารมณ์ร่วมต่อผลของช็อตซึ่งสะท้อนความสามารถจริงของเรา เมื่อกระบวนการเรียนรู้นี้เกิดขึ้นซ้ำๆ มากพอในระดับหนึ่ง เราจะรู้ระยะของอุปกรณ์ในถุงของเราอย่างแม่นยำขึ้นโดยอัตโนมัติ ยิ่งถ้าจดบันทึกผลการตีขึ้นกรีนด้วยแบบฟอร์ม 42+/- แล้วนำมาวิเคราะห์ จะยิ่งทำให้กระบวนการเรียนรู้นี้สั้นลง แม่นกรีนมากขึ้น เป็นผลให้ GIR (Green In Regulation) เพิ่มขึ้น ตามด้วยสกอร์ที่ดีขึ้น

เมื่อรู้อย่างนี้แล้วคุณยังอยากจะออกรอบอย่างเดาๆอีกต่อไปไหม ... ขอให้สนุกกับอีกด้านหนึ่งของเกมส์กอล์ฟนะครับ

011 - PAIN IN THE ASS TROPHY

กอล์ฟเป็นเกมส์ของสุภาพบุรุษ ความมีจิตสำนึก ความเป็นนักกีฬา มิใช่การพยายามหาสิ่งตอบแทนให้ได้มากที่สุดตามทฤษฎีเกมส์ที่การตัดสินใจของบุคคลหนึ่งเกิดจากทางเลือกของบุคคลอื่น ซึ่งทำลายมนต์สเน่ห์ของกอล์ฟโดยสิ้น

การเล่นกอล์ฟด้วยทฤษฎีเกมส์เกิดขึ้นในการแข่งขันระดับสมัครเล่น จนเป็นที่ระอาของนักกอล์ฟเป็นวงกว้าง จากประสบการณ์ที่เคยมีนักกอล์ฟโกงในการแข่งขันและได้รับถ้วยรางวัล จึงทำให้นักกอล์ฟรายบุคคลเกิดความหวาดระแวงว่าจะต้องมีคนโกงสกอร์เป็นแน่ ดังนั้นนักกอล์ฟที่อยากได้ถ้วย ได้รางวัลก็จึงคิดว่าจะต้องมีคนโกงแน่ เราต้องโกงให้ได้มากกว่า ถึงจะชนะ เลยเกิดการแข่งกันโกงโดยบุคคลไม่กี่คน ทำให้ในรายการแข่งขันของนักกอล์ฟสมัครเล่นจึงมักจะมีสกอร์แบบเวอร์ๆ และสกอร์หลุมสุดท้ายมักจะดีเป็นพิเศษ เพราะกติกาการตัดสินส่วนใหญ่จะเป็นแบบ count back เมื่อนักกอล์ฟสกอร์เท่ากัน รวมทั้งการแข่งกันดองแฮนดี้แค็ป ซึ่งบั่นทอนบรรยากาศการแข่งขันกอล์ฟเป็นอย่างยิ่ง นักกอล์ฟดีๆก็เบื่อ เพราะตีดีอย่างไรก็แพ้ปากกา

ดังนั้นการแข่งขันกอล์ฟสำหรับนักกอล์ฟสมัครเล่นจึงไม่ใช่คำตอบในการมีความสุขตลอดชีวิตอย่างแน่นอน ตราบใดที่ผู้เข้าร่วมแข่งขันมีความคิดว่าจะมีการใช้ทฤษฎีเกมส์ ซึ่งเกิดจากการจัดการแข่งขันอย่างฉาบฉวย

ปล. บทความนี้เขียน ณ ริมน้ำโขงใกล้สะพานมิตรภาพไทย-ลาว

010 - โกง

ความลับไม่มีในโลกเป็นเรื่องจริงอย่างยิ่งในสนามกอล์ฟเมืองไทย  ไปออกรอบสนามไหนที่มีก๊วนพนันเยอะๆ แล้วลองสอบถามแค๊ดดี้ของคุณดู แล้วจะรู้พฤติกรรมและเทคนิคการโกงของนักกอล์ฟอย่างไม่น่าเชื่อ ยิ่งนักการเมือง ผู้มีชื่อเสียง อาเสี่ย อาเฮีย มือพนันแพงๆ นักกอล์ฟที่เล่นโกง จะเป็นที่รู้ไปทั่วในกลุ่มแค๊ดดี้ทั่วทั้งสนามอย่างปากต่อปาก และลามออกไปนอกสนามจากการพูดคุยระหว่างนักกอล์ฟและแค๊ดดี้อีกที คราวนี้นักกอล์ฟคนนั้นๆก็จะมีชื่อเสียงทันที และยิ่งถ้านักกอล์ฟท่านนั้นเป็นที่รู้จักในสังคม ก็จะยิ่งเป็นเรื่องคุยที่สนุกปากเป็นอย่างยิ่ง

มีเรื่องราวของนักการเมืองที่มีชื่อเสียงท่านหนึ่ง ที่เป็นที่รู้กันว่าเล่นพนันหนักมาก มีแค๊ดดี้ประจำตัวที่ช่วยเหลือนายของตนโกงด้วยเทคนิคที่แพรวพราว ระดับมืออาชีพ ทั้งเขี่ยลูกกอล์ฟ ตบแต่งไลน์ จับวางให้อยู่ในไลน์เหน่งๆ จนถึงเทคนิคการโกงโดยละเอียด รู้ขนาดที่ว่า กระเป๋ากางเกงของแค๊ดดี้จะมีรูที่พร้อมจะหย่อนลูกใหม่ให้ไหลผ่านขากางเกงลงบนพื้นอย่างแนบเนียน เมื่อนายของตนตีลูกออกนอกแฟร์เวย์และหาลูกไม่เจอ และแถมด้วยเทคนิคการเจาะพื้นรองเท้าให้เป็นรูพอที่ลูกกอล์ฟเข้าไปในรองเท้าได้ แล้วใช้ช่วยนายของตนขยับลูกจากตำแหน่งที่ไลน์ไม่ดี ไปอยู่ในอีกตำแหน่งที่ไลน์ดีกว่าอย่างแนบเนียน ในขณะแกล้งเดินหาลูก โดยที่เพื่อนร่วมก๊วนไม่มีใครรู้

เมื่อคุณโกง อาจจะยังไม่มีคนรู้ แต่คนที่รู้อยู่เสมอก็คือตัวคุณเอง เมื่อคุณโกงครั้งแรกสำเร็จ ก็จะหยุดไม่ได้ เหมือนกับผูัหญิงที่เริ่มต้นจากการตัดสินใจยอมขายตัวเพื่อแลกกับเงินก้อนนึงในยามวิกฤติ แต่ความหอมหวานของเงินที่ได้มาง่ายโดยไม่ต้องเหนื่อยและไม่ต้องใช้ความสามารถ มันเย้ายวนให้ต้องหวนกลับมาทำมันอีกไปเรื่อยๆ ฉันใดฉันนั้นนักกอล์ฟที่โกงก็มีแนวโน้มที่จะโกงต่อไปเรื่อยๆ มีตัวอย่างโปรกอล์ฟอาชีพท่านหนึ่งที่มีพฤติกรรมโกง และเป็นที่โจทย์ขานกันในวงการ เพราะถูกจับได้หลายครั้ง และถึงแม้จะถูกจับตามองอย่างมากจากเพื่อนร่วมก๊วนในเวลาแข่งขัน เขาก็ยังคงโกงอยู่อีกและถูกจับได้ในรายการแข่งขัน จนสุดท้ายหมดอนาคตและไม่สามารถไปต่อกับอาชีพนักกอล์ฟได้ จึงหันไปสอนกอล์ฟแทน แล้วก็มีพฤติกรรมหลอกลูกศิษย์เข้าให้อีก

นักกอล์ฟขี้โกง ในที่สุดก็จะต้องถูกจับได้ และถูกคัดกรองให้ออกไปจากสังคม เลิกเถอะถ้าคิดอยากมีความสุขกับกอล์ฟไปตลอดชีวิต