086 - ตีไกล ตอน 22 - แค่ฝึกจิตให้สวิงเหมือนเดิม

คำแนะนำให้ปักทีให้สูงและให้ตำแหน่งลูกกอล์ฟอยู่บริเวณส้นเท้าซ้าย เพื่อตีไดร์ฟเวอร์ให้ได้ไกลขึ้นนั้น มีเหตุผลจากความต้องการให้หัวไม้เข้าปะทะลูกในมุมเสยขึ้น ซึ่งมีแนวโน้มที่จะเกิด backspin น้อยลง และต้องการให้หัวไม้ขณะปะทะมี dynamic loft ที่มากขึ้นเพื่อให้ลูกลอยได้สูง ลูกกอล์ฟที่ลอยโด่งอย่างมี backspin ที่เหมาะสม ไม่มากเกินไป จะทำให้ลูกกอล์ฟเคลื่อนที่ไปได้ระยะทางไกลกว่า

นักกอล์ฟที่ตีเหล็กได้ดี ส่วนใหญ่มักมีปัญหาตีหัวไม้ไดร์ฟเวอร์แล้วตกหยุด ไม่ได้ระยะ ลูกเฟดออกขวา สาเหตุทั้งหมดนี้เกิดจากความคุ้นเคยกับการเข้าปะทะลูกในลักษณะมุมอัดลง ซึ่งมีแนวโน้มที่จะทำให้เกิด backspin มากเกินไป เมื่อลองพิจารณาการเซ็ตอัพของนักกอล์ฟเหล่านี้จะพบว่า ส่วนใหญ่มักจะปักทีต่ำ ตำแหน่งลูกเยื้องมาทางกลางลำตัว ซึ่งวิธีที่จะช่วยเพิ่มระยะสามารถทำได้ง่ายๆ โดยการปักทีให้สูง ขยับลูกไปซ้ายให้มากขึ้น แล้วสวิงให้เหมือนเดิม ... ย้ำ! สวิงให้เหมือนเดิม

แนวทางการแก้ไขเป็นตรรกะที่ดูเหมือนจะง่าย ปรับตำแหน่งลูกไปทางซ้ายมากขึ้นและปักทีให้สูงขึ้น ถ้านักกอล์ฟสวิงเหมือนเดิม หัวไม้ควรจะเคลื่อนที่ผ่านเส้นทางเดิม และเข้าปะทะด้วยมุมที่เสยและมี dynamic loft ที่มากขึ้น แต่ความเป็นจริง ไม่ง่ายเช่นนั้น เพราะเมื่อตำแหน่งลูกและความสูงทีเปลี่ยนไป นักกอล์ฟก็จะปรับสวิงตามไปด้วยเพื่อตีลูกให้ได้ด้วยมุมเข้าลูกแบบกดเหมือนเดิม ... นี่คือธรรมชาติ

ต้นเหตุของการแก้ปัญหาที่ไม่สำเร็จนี้ อยู่ที่ตำแหน่งจรดลูก ... เมื่อตำแหน่งลูกไปทางซ้ายมากขึ้นและทีสูงขึ้น แล้วนักกอล์ฟจรดหัวไม้ไปอยู่หลังลูกกอล์ฟที่ขยับไปทางซ้ายมากขึ้น ก็เป็นจุดเริ่มต้นของการเปลี่ยนแปลงในวงสวิงแล้ว ซึ่งไม่ใช่สิ่งที่ต้องการ หากเราต้องการวงสวิงเดิม เคลื่อนที่ผ่านเส้นทางเดิม และเข้าปะทะด้วยมุมที่เสยและมี dynamic loft ที่มากขึ้น นักกอล์ฟควรจรดหัวไม้ที่ตำแหน่งเดิม แล้วตีด้วยวงสวิงเดิม โดยจินตนาการว่ากำลังตีลูกที่อยู่ในตำแหน่งเดิม แล้วหัวไม้เคลื่อนที่ผ่านไปปะทะลูกกอล์ฟจริง

ฝึกซ้อมตีหัวไม้โดยจรดหัวไม้ให้ห่างลูกไปสักระยะ แล้วจะคุ้นเคยกับฟิลลิ่งของการตีเสย แล้วค่อยๆขยับตำแหน่งการจรดหัวไม้ตามเหมาะสม การปรับวิธีการตีให้เสยขึ้นด้วยวิธีนี้ เป็นการปรับจิตล้วนๆ ไม่ได้ปรับวงสวิงเลย ถ้าทำได้จะเห็นระยะเพิ่มขึ้นทันที จากวิถีลูกที่ลอยในอากาศนานขึ้น ลูก carry ไกลขึ้น ตกแล้วลูกวิ่งมากขึ้น วิถีลูกจะดรอว์มากขึ้น หรือเฟดน้อยลง ... พบกันใหม่พรุ่งนี้

085- ตีไกล ตอน 21 - ตีไกลโดยไม่ต้องพยายามตีให้ไกล

นักกอล์ฟสมัครเล่นทุกคนที่ผ่านการออกรอบในสนามกอล์ฟมาพอสมควร เคยสังเกตการตีไดร์ฟเวอร์ของตนเองที่ผ่านมาหรือเปล่า ว่าลูกที่เราตีไดร์ฟเวอร์ได้ไกลมากๆ คือลูกที่เราไม่ได้ใช้ความพยายามมากมายอะไร สวิงออกจะสบายๆ จังหวะทุกอย่างมันเคลื่อนไหวสัมพันธ์กันมาเข้าล็อคอย่างเป็นธรรมชาติ หัวไม้ปะทะโดนลูกกอล์ฟนุ่มแน่น แต่ให้ความรู้สึกเบาสบาย เสียงใสเพราะ แต่ลูกพุ่งฉีดออกไปตรงและไกลอย่างน่าแปลกใจ แต่ในทางกลับกัน เวลาที่เราต้องการตีให้ไกล พยายามเร่งหัวไม้ให้เร็ว เฆี่ยน ตีให้แรง ทุกอย่างกลับให้ผลไปในทางตรงข้าม

ก่อนที่จะคิดจะเร่งตีหัวไม้ให้ไกล นักกอล์ฟต้องเข้าใจการทำงานของวงสวิงเสียก่อน ว่าการควบคุมกล้ามเนื้อเพื่อพาให้หัวไม้เข้าปะทะลูกกอล์ฟให้โดน Sweet Spot ด้วยการเร่งหัวไม้ให้เกิดความเร็ว เพื่อเข้าปะทะลูกกอล์ฟด้วยแนวสวิงและตำแหน่งหน้าไม้ที่เหมาะสม ต้องอาศัยการทำงานเป็นลำดับและความสัมพันธ์ของกล้ามเนื้อที่ถูกต้อง ทางเดียวที่จะทำให้ตีไดร์ฟเวอร์ได้ไกลขึ้น โดยที่ปัจจัยอื่นๆในจังหวะปะทะมีความสมบูรณ์แบบ คือการเพิ่มความเร็วของหัวไม้ให้มากขึ้น ซึ่งในทางปฏิบัติต้องอาศัยการทำงานของกล้ามเนื้อทั้งระบบในการเร่งหัวไม้ให้เร็วขึ้น แต่ต้องอยู่ในเงื่อนไขที่กล้ามเนื้อที่เกี่ยวข้องทั้งหมดจะต้องทำงานอย่างเป็นลำดับและยังคงความสัมพันธ์ที่ถูกต้อง ซึ่งเป็นเรื่องยากมากที่นักกอล์ฟสมัครเล่นจะสามารถทำได้ เพราะเมื่อมีความคิดที่จะเร่งความเร็วหัวไม้ ความเกร็ง การเร่งกล้ามเนื้อบางส่วน ซึ่งส่วนใหญ่จะไปเร่งความเร็วด้วยการใช้มือแขนที่มากขึ้น ไม่ได้ทำให้ตีได้ไกลขึ้นแต่อย่างใด และยังทำให้ทิศทางก็แย่ไปด้วย แทนที่จะเป็นประโยชน์กลับเป็นโทษเสียอีก

นักกอล์ฟที่คิดจะมีอีกก๊อกในการตีหัวไม้ที่ตีไกลกว่าปกติ ควรศึกษาและฝึกซ้อมให้ดีก่อนจะเอาออกมาใช้ และเวลาใช้ก็เลือกใช้งานในหลุมที่หากผิดพลาด ก็ไม่สร้างความเสียหายมากนัก ขอแนะนำให้นักกอล์ฟสมัครเล่นส่วนใหญ่ ตีหัวไม้ด้วยวงสวิงที่เป็นธรรมชาติตามคำแนะนำที่ผ่านมา โดยไม่ต้องไปพยายามตีให้ไกลขึ้น เพราะโดยส่วนใหญ่แล้วเมื่อเราพยายามตีให้ไกล มันไม่ได้ทำให้ตีได้ไกลขึ้น นี่คือความจริง แต่การสวิงสบายๆกลับจะตีได้ไกลกว่าและได้ผลงานที่สม่ำเสมอกว่าอย่างแน่นอน ... พบกันใหม่พรุ่งนี้ครับ

084 - ตีไกล ตอน 20 - พยายามทำตามคำแนะนำจนเวอร์เกินไป

คำแนะนำและ drill ในการตีไกลมีอยู่มากมายตามสื่อต่างๆ นักกอล์ฟที่นำเอาคำแนะนำเหล่านั้นไปใช้มากจนเกินเหตุ มีโอกาสสร้างปัญหาเหล่านี้

1. ถ่ายน้ำหนักไปเท้าขวาตอน backswing มากจนล้น ทำให้มีการเคลื่อนของแกนและร่างกายมากเกินไป การเคลื่อนไหวที่มากเกินไป เป็นการเพิ่มความผิดพลาดให้กับวงสวิง และการทำซ้ำทำได้ยาก 

ความคิดในการพยายามถ่ายน้ำหนัก ก่อให้เกิดการ slide ของน้ำหนักเสียส่วนใหญ่ ซึ่งจริงๆแล้วควรจะคิดว่าการถ่ายน้ำหนักเป็นผลจากการ rotate ร่างกาย ช่วงบน และให้โฟกัสที่การ rotate ร่างกายช่วงบนที่สัมพันธ์ต่อเนื่องกับช่วงล่าง

2. พยายามสร้าง arc ของ backswing ให้กว้างเกินไป มีโอกาสทำให้ connection ลดลง, หมุนไหล่น้อยลง และตีคล่อมมากขึ้น

3. คำแนะนำให้หมุนไหล่ที่ Topswing ให้มากขึ้น จะเป็นโทษมากกว่าประโยชน์หากสะโพกหมุนตาม จากความยืดหยุ่นของร่างกายที่ไม่มากพอ ซึ่งไม่เป็นการเพิ่มแรงบิดที่เกิดจากความต่างของแนวสะโพกกับแนวไหล่ การบิดไหล่เพิ่มขึ้นโดยที่สะโพกบิดตาม เป็นการเพิ่มการเคลื่อนที่ของร่างกายให้มากขึ้นโดยใช่เหตุ

4. Overswing ที่ Topswing เป็นผลทำให้เกิดปัญหา connection และ timing ตามมา

5. ถ่ายน้ำหนักไปเท้าซ้ายตอน downswing มากจนล้น หรือสไลด์สะโพกไปทางซ้ายมากเกินไป ทำให้มีการเคลื่อนของแกนและร่างกายมากเกินไป การเคลื่อนไหวที่มากเกินไป เป็นการเพิ่มความผิดพลาดให้กับวงสวิง ทำซ้ำได้ยาก และทำให้การรักษามุมข้อมือมือ delay hit ทำได้ยาก

ความคิดในการพยายามถ่ายน้ำหนัก ก่อให้เกิดการ slide ของน้ำหนักเสียส่วนใหญ่ ซึ่งจริงๆแล้วควรจะคิดว่าการถ่ายน้ำหนักเป็นผลจากการ rotate ร่างกายช่วงล่าง และให้โฟกัสที่การ rotate ช่วงล่างที่สัมพันธ์ต่อเนื่องกันกับช่วงบน

6. พยายามหมุนสะโพกตอนเริ่ม downswing อย่างเร็วเกินไป เป็นเหตุให้ช่วงล่างทำงานไม่สัมพันธ์กับช่วงบน ไม่เกิด connection อย่างที่ควรจะเป็น

083 - ตีไกล ตอน 19 - Rhythm ธรรมชาติ

Rhythm คือสัดส่วนของช่วงเวลา backswing (ตั้งแต่เริ่มต้น backswing จนถึง topswing) ต่อช่วงวงสวิง downswing (ตั้งแต่เริ่มต้น downswing จนถึง impact) จากการศึกษานักกอล์ฟที่ตีหัวไม้ไดร์ฟเวอร์ได้อย่างมีประสิทธิภาพ พบข้อมูลน่าแปลกใจมากที่ Rhythm ของพวกเขาจะอยู่ใกล้เคียงกับสัดส่วน 3:1

Rhythm มีความสำคัญมาก เพราะมันคือบอกถึงความสัมพันธ์ในการทำงานของกล้ามเนื้อ ถ้านักกอล์ฟมี Rhythm ไม่ใกล้เคียง 3:1 รับรองได้ว่า จะต้องมีสิ่งที่ฝืนธรรมชาติอยู่ในวงสวิงอย่างแน่นอน การเคลื่อนไหวของวงสวิงที่ออกมาก็จะดูไม่สวยงาม ไม่เนียน ไม่เป็นธรรมชาติ และที่สำคัญ และให้จำไว้เสมอว่า การสวิงที่ฝืนธรรมชาติจะต้องใช้ความพยายาม ซึ่งจะตีไดร์ฟเวอร์ให้ไกลได้อย่างสม่ำเสมอจะทำได้ยาก

ดูคลิปประกอบของ Martin Hall ที่อธิบาย Rhythm ให้เข้าง่าย และเอาไปใช้ได้อย่างง่ายๆ

082- ตีไกล ตอน 18 - ฝึกซ้อมด้วยไม้กอล์ฟที่หนักขึ้น

สำหรับคนที่อยากตีไกลโดยไม่ต้องเปลี่ยนวงสวิง มีความเป็นไปได้ หากเราสามารถทำให้ "กล้ามเนื้อที่เราใช้ในการสวิงไม้กอล์ฟแข็งแรงขึ้น" วิธีการก็คือ การซ้อมสวิงและซ้อมตีจริงด้วยไม้กอล์ฟที่มีน้ำหนักมากกว่าน้ำหนักปกติ จะทำให้กล้ามเนื้อทั้งหมดที่เราใช้ในการสวิงไม้กอล์ฟใช้งานหนักกว่าปกติ เป็นผลให้ชุดกล้ามเนื้อที่เกี่ยวเนื่องในการสวิงแข็งแรงขึ้น เป็นการบริหารกล้ามเนื้อที่ตรงจุดอย่างยิ่ง

หลักการคล้ายกับนักวิ่งที่ซ้อมวิ่ง โดยลากยางล้อรถยนต์ไปด้วย แต่นักกอล์ฟอย่างเรา ก็ดัดแปลงเอาสายยางน้ำที่เราใช้ฉีดรดน้ำต้นไม้ เลือกเอาแบบที่หนาหน่อย จะได้มีน้ำหนักมากหน่อย เอามาใช้รัดหรือสวมครอบก้านไม้กอล์ฟเพื่อเพิ่มน้ำหนักไม้กอล์ฟได้ทันที แถมยังสามารถถอดเข้าออกได้ตามต้องการ จะต้องการหนักมากน้อยก็ขึ้นอยู่กับความต้องการแต่ละคนได้เลย ลองเอาเทคนิคนี้เอาไปใช้ดูนะครับ  ... พบกันใหม่พรุ่งนี้ครับ

081- ตีไกล ตอน 17 - สร้างความเร็วหัวไม้แบบแชมป์โลกตีไกล

หลายตอนของเทคนิคการตีไกลที่ผ่านมา เป็นแนวทางในการสร้างความเร็วหัวไม้ในทางอ้อม ซึ่งเป็นเทคนิคที่นักกอล์ฟตีไกลแชมป์ World Long Drive ปี 2014  อย่าง Jeff Flagg ก็ใช้และอธิบายเหมือนกันอย่างบังเอิญ บทสรุปเทคนิคที่สำคัญในการสร้างความเร็วหัวไม้ของเขา ถูกอธิบายได้อย่างตรงไปตรงมาก โดยไม่ต้องการคำอธิบายทางเทคนิคที่เข้าใจยากๆได้ดังนี้

1. ควบคุมสวิงด้วยมือขวา ด้วยความรู้สึกเหมือนการเขวี้ยงไม้กอล์ฟด้วยมือขวา
2. ไม่เกร็ง ไม่ฝืน ไม่จับกริปแน่น รู้สึกถึง downswing ที่นุ่มนวลและผ่อนคลาย
3. เริ่ม downswing อย่างนุ่มนวล ทำลายความคิดที่จะตีลูกกอล์ฟตั้งแต่เริ่ม downswing เมื่อ downswing ลงมาได้ครึ่งทาง ให้เร่งหัวไม้ให้เร็วและแรงที่สุดให้หัวไม้ปะทะลูกกอล์ฟ โดยให้พลังงานทั้งหมดผ่านอิมแพคท์ไป
4. แก้ไขความพยายามในการตีอัดไปที่ลูก โดยการจินตนาการว่าจุดอิมแพทค์อยู่หน้าตำแหน่งลูกกอล์ฟจริง

เชิญชมคลิปของ Jeff Flagg ... พบกันใหม่พรุ่งนี้

080 - ตีไกล ตอน 16 - ตีไกลด้วยเทคนิคการเขวี้ยงไม้กอล์ฟ

เรื่องราวการสร้างสถิติระยะไดร์ฟไกลที่สุดในการแข่งขันกอล์ฟ ของ Mike Austin ในรายการ U.S. National Seniors Tournament ที่สนาม the Winterwood Golf Course (ปัจจุบันชื่อ the Desert Rose) ในปี 1974 ขณะที่เขามีอายุ 64 ปี ใช้หัวไม้ Persimmon loft 10 องศา ไม้ยาว 43.5 นิ้ว หลุมที่ไดร์ฟเป็นหลุมพาร์ 4 ระยะ 450 หลา เขาไดร์ฟแครี่ขอบกรีน กระดอนและกลิ้งไปบนกรีน จนไปหยุดหลังกรีน รวมระยะ 515 หลา ถูกบันทึกเป็นสถิติ Guinness World Record มาจนถึงทุกวันนี้ ถึงแม้วันนั้นเขาจะไดร์ฟตามลมทีพัดค่อนข้างแรง ประมาณ 25 mph แต่ถ้าคิดให้ดี นักกอล์ฟอายุ 64 ปี ใช้ไม้โบราณที่ประสิทธิภาพและความยาวสู้หัวไม้ในปัจจุบันไม่ได้อย่างแน่นอน ต้องถือว่าไดร์ฟได้ไกลผิดมนุษย์มนาเป็นอย่างยิ่ง คุณปู่จะต้องมีเทคนิคอะไรดีๆให้เราเรียนรู้อย่างอย่างแน่นอน

ชมวีดีโอคลิปที่แนะนำการสวิงไม้กอล์ฟด้วยแนวคิดการเขวี้ยงไม้กอล์ฟด้วยมือขวา ที่น่าสนใจและสอดคล้องกับเทคนิคการตีไกลด้วยการเข้าปะทะลูกด้วยความเร่ง ได้เลยครับ

จบกันแบบขำๆด้วยสถิติไดร์ฟ  500 หลา ของ Louis Oosthuizen ในปี 2013 กัน ... พบกันใหม่พรุ่งนี้