041 - ควบคุมน้ำหนักการพัตต์

องค์ประกอบในการพัตต์ระหว่างทิศทางและน้ำหนักการพัตต์ น้ำหนักมีความสำคัญมากกว่าในทุกกรณีของการพัตต์ที่ผิดพลาด เพราะน้ำหนักที่ถูกต้องจะทำให้ความเสียหายจากการพัตต์ที่ผิดพลาดมีน้อยกว่า ลูกกอล์ฟจะอยู่รอบๆหลุมในระยะที่มีโอกาสพัตต์เก็บได้ ไม่เสียหายถึงขนาดทำ 3 พัตต์ นักกอล์ฟที่พัตต์ดีทุกคนสามารถควลคุมน้ำหนักกการพัตต์ได้อย่างมหัศจรรย์

การควบคุมน้ำหนักการพัตต์เป็นศิลปะอย่างหนึ่ง ที่นักกอล์ฟจะต้องควบคุมน้ำหนักการพัตต์ให้สัมพันธ์ปัจจัยต่างๆทั้งระยะทาง, ความเร็วของกรีน, พัตต์ขึ้นหรือลงเนิน, สโลปของเนินมากหรือน้อย, ความซับซ้อนของทางเดินที่อาจผ่านหลายเนิน เปลี่ยนสโลป และทิศทางของไลน์ , ทิศทางของหญ้า, ชนิดของหญ้า, ความชื้นของกรีนในแต่ละช่วงเวลาของวัน และอื่นๆ ซึ่งปัจจัยที่มากมายเช่นนี้จึงทำให้การควบคุมน้ำหนักการพัตต์ให้ได้สม่ำเสมอจึงไม่ใช่เรื่องง่ายเลย

เทคนิคการควบคุมน้ำหนักกการพัตต์ทำได้หลายวิธี

1.ควบคุมน้ำหนักการพัตต์ด้วยระยะ Back Stroke มากน้อยแตกต่างกันตามระยะ พัตต์ไกลก็สโตรคมาก พัตต์ใกล้ก็สโตรคน้อยลง
2.ควบคุมน้ำหนักการพัตต์ด้วยความเร็วพัตเตอร์ปะทะลูกที่แตกต่างกัน แต่ควบคุมระยะ Back Stroke ให้เท่าเดิม
3.ควบคุมน้ำหนักการพัตต์ด้วยตำแหน่งปะทะบนหน้าไม้ที่ต่างกัน ด้วยการสโตรคที่เหมือนกัน ลูกกอล์ฟที่ปะทะกลางหน้าไม้จะไปได้ไกลที่สุด ตำแหน่งปะทะที่ยิ่งห่างกลางหน้าพัตเตอร์ไปทาง Toe และ Heel ลูกกอล์ฟจะกลิ้งไปได้สั้นลงตามลำดับ
4.ควบคุมน้ำหนักการพัตต์ด้วยความรู้สึกล้วนๆ เป็นการประมวลผลจากข้อมูลที่ได้มาทางตาและความรู้สึกที่ฝ่าเท้า เกิดเป็นความรู้สึกในการควบคุมด้วยสัญชาตญาณ ซึ่งอาศัยประสบการณ์และความชำนาญเหมือนระบบอัตโนมัติ

ไม่มีวิธีที่ถูกหรือผิดหรือเทคนิคไหนดีที่สุด นักกอล์ฟแต่ละคนมีวิธีการที่แตกต่างกัน สุดแล้วแต่ว่าเทคนิคไหนที่ใช้ได้ดีกับตน หรือแม้กระทั่งผสมผสานหลายๆเทคนิคเข้าด้วยกัน ก็ไม่ได้ผิดกฏแต่ประการใด การควบคุมน้ำหนักบนกรีนจริงต้องอาศัยประสบการณ์จากการออกรอบที่ได้เจอของจริงที่หลายหลายเท่านั้น ซึ่งเป็นหนึ่งความท้าทายของเกมส์กอล์ฟเลยทีเดียว ... สวัสดีปีเก่า พบกันปีใหม่ครับ

040 - เรียนรู้การอ่านกรีน

การเรียนรู้การดูไลน์บนกรีนเป็นทักษะที่เรียนรู้ได้ด้วยตนเอง เพราะการเคลื่อนที่ของลูกกอล์ฟบนกรีน เป็นไปตามกฏธรรมชาติของแรงโน้มถ่วง ที่เราคุ้นเคยอยู่แล้วเพราะมันเป็นความรู้สึกตามธรรมชาติที่เราสามารถคาดเดาทิศทางการเคลื่อนที่ของลูกกอล์ฟได้ด้วยข้อมูลจากสัมผัสทางตาและสัมผัสความรู้สึกถึงความเอียงของพื้นที่ฝ่าเท้า แต่นักกอล์ฟส่วนใหญ่กลับใช้สัมผัสทางหูเสียมากกว่า จากการฟังการบอกไลน์ของแค๊ดดี้ ซึ่งไม่ทำให้ทักษะการอ่านกรีนพัฒนาแต่อย่างใด

กระบวนการเรียนรู้การอ่านกรีนเกิดขึ้นได้ตามธรรมชาติด้วยการลองผิดลองถูก แต่การเรียนรู้การอ่านกรีนจะเกิดขึ้นอย่างรวดเร็วที่สุด ถ้าเราควบคุมทิศทางและน้ำหนักการกลิ้งของลูกกอล์ฟไปยังเป้าหมายได้อย่างสมบูรณ์แบบ เครื่องมืออย่าง True Roller หรือ Perfect Putter ที่อาศัยการไหลของลูกกอล์ฟไปตามรางและกลิ้งออกไปยังเป้าหมายด้วยน้ำหนักและทิศทางที่ควบคุมได้อย่างสมบูรณ์แบบ ซึ่งช่วยกำจัดความผิดพลาดจากการพัตต์ที่ทำให้เราเข้าใจผลการพัตต์และผลการอ่านกรีนของเราผิดไป การฝึกซ้อมการอ่านกรีนกับเครื่องมือเหล่านี้คือสิ่งที่ดีที่สุด แต่ในความเป็นจริงมันยากที่จะหาโอกาสเช่นนี้ ดังนั้นโอกาสของนักกอล์ฟสมัครเล่นที่จะฝึกทักษะการอ่านกรีน ก็คือการออกรอบในสนามจริงเท่านั้น นักกอล์ฟที่อยากพัฒนาทักษะการอ่านกรีนควรเริ่มที่ 3 สิ่งนี้ก่อน

1.ไม่อาศัยถามไลน์จากแค๊ดดี้ และดูไลน์ด้วยตัวเอง เป็นการบังคับให้ตัวเองเรียนรู้ ซึ่งจะทำให้เราพัฒนาได้เร็วขึ้นจากสถานการณ์บีบบังคับ การเชื่อแค๊ดดี้จะยิ่งทำให้เราสับสนในการอ่านกรีนและหัวเสียกับแค๊ดดี้ที่อ่านไลน์มั่ว

2.ทำความเข้าใจกับหลักการ "ทุกพัตต์คือพัตต์ตรง" จากบทความที่ 39 - "อยากรู้ความจริงไหม ว่าทำไมถึงพัตต์ตกไลน์" การพัตต์ตรงไปยังเป้าหมายได้สมบูรณ์และใกล้เคียงกับที่ตั้งใจไว้มากเท่าไหร่ เราก็จะรู้ผลการอ่านกรีนของเราได้ถูกต้องมากขึ้นเท่านั้น เพราะถ้าเราพัตต์ไม่ได้ตามที่เราตั้งใจ ผลการพัตต์ที่ออกมาก็จะทำให้เราเข้าใจการอ่านกรีนของเราผิดทันที ดังนั้นการซ้อมพัตต์ตรงและการให้น้ำหนักจึงมีความสำคัญมากๆ

3.สะสมประสบการณ์การเรียนรู้จากความผิดพลาด ทำให้เข้าใจสิ่งที่ถูกต้อง เพราะความผิดพลาดบนกรีน ทำให้เราเรียนรู้ทิศทางและน้ำหนักที่มากไปหรือน้อยไป ซึ่งไม่มีอะไรซับซ้อน และทุกคนเรียนรู้ที่จะปรับเปลี่ยนน้ำหนักและทิศทางให้เหมาะสมกับสถานการณ์ต่างๆได้ และเมื่อเรามีประสบการณ์มากพอ ทักษะเหล่านี้จะพัฒนาไปเป็นสัญชาตญาณและความรู้สึกในที่สุด

เทคนิคการอ่านกรีนที่มีมากมาย สุดท้ายก็มาจบที่การฝึกฝนและกระบวนการลองผิดลองถูกทั้งสิ้น ก่อนเรียนรู้เทคนิคมากมายเริ่มต้นเรียนรู้กับ 3 สิ่งที่กล่าวมาก่อน ... พบกันใหม่พรุ่งนี้

039 - อยากรู้ความจริงไหม ว่าทำไมถึงพัตต์ตกไลน์

การพัตต์แล้วลูกกอล์ฟกลิ้งตกไลน์บนกรีนที่มีสโลป โอกาสลงหลุมคือ 0% และที่เป็นปัญหาก็คือ นักกอล์ฟส่วนใหญ่จะพัตต์ตกไลน์

การพัตต์ตกไลน์มักถูกอธิบายว่าเกิดจากการให้ไลน์น้อยเกินไป แต่ในความเป็นจริงต้นเหตุเกิดจากการเข้าใจแนวคิดในการพัตต์บนกรีนที่มีสโลปที่ไม่ถูกต้อง ยกตัวอย่างการพัตต์ขึ้นเนินที่มีสโลปจากซ้ายไปขวา ก่อนพัตต์นักกอล์ฟจินตนาการเห็นวิถีการกลิ้งของลูกกอล์ฟกลิ้งโค้งจากซ้ายไปขวาและพยายามที่จะพัตต์ให้ลูกกอล์ฟกลิ้งไปตามเส้นทางโค้งนั้น ทำให้จิตใต้สำนึกพาหน้าไม้ที่เปิดเข้าปะทะลูกกอล์ฟเหมือนกับการพยายามลากเส้นไปตามแนวกลิ้งในจินตนาการ และเมื่อรวมกับผลของแรงดูดโลก ลูกกอล์ฟจึงวิ่งตกไลน์ตั้งแต่ออกจากหน้าไม้ทันที ด้วยแนวคิดในการพัตต์ที่ไม่เหมาะสมเช่นนี้ ผลการตกไลน์ก็จะแสดงให้เห็นชัดเจนขึ้นยิ่งบนกรีนที่มีสโลปมาก ที่วิถีกลิ้งมีแนวโค้งมาก

แนวคิดในการพัตต์ลูกกอล์ฟบนกรีนที่มีสโลปที่ถูกต้องคือการคิดว่าทุกพัตต์คือการพัตต์ตรงไปยังหลุมในหลุมที่จินตนาการไว้ จะทำให้เราควบคุมหน้าพัตเตอร์ให้ปะทะลูกกอล์ฟในตำแหน่งที่สแควร์ได้โดยตลอด ที่เหลือก็ปล่อยให้แรงดึงดูดของโลกพาลูกกอล์ฟไหลไปตามแนวโค้งที่เข้าหาหลุม แนวคิดในการพัตต์ตรงบนกรีนที่มีสโลปมันดูขัดกับความรู้สึกของนักกอล์ฟ ยิ่งเวลาอยู่บนกรีนที่มีสโลปมากๆ เพราะมันเป็นความรู้สึกเหมือนเราพัตต์ลูกกอล์ฟหนีหลุมออกไป ซึ่งมันฝืนความรู้สึก ทำให้นักกอล์ฟมักจะไม่กล้าสโตรก แต่อยากจะให้มั่นใจว่าพัตต์ผิดไปในทางไลน์มากเกินไปดีกว่าไลน์น้อยไปในทุกกรณี

ขอให้นึกก่อนพัตต์ทุกครั้งว่าพัตต์ตกไลน์ ไม่มีโอกาสลงหลุม แล้วเราจะกล้าพัตต์ตรงมากขึ้น หน้าไม้จะสแควร์มากขึ้น ตกไลน์น้อยลง โอกาสลงมากขึ้น ง่ายๆแค่นี้เอง ... เพราะทุกพัตต์คือพัตต์ตรง แล้วอย่าลืมซ้อมพัตต์ตรงกันด้วยนะ ... พบกันใหม่พรุ่งนี้ครับ

038 - คำแนะนำเรื่องการพัตต์ ที่พาไปได้ไกลที่สุด

ช่วงนี้เป็นช่วงที่บทความวนเวียนอยู่กับเรื่องการพัตต์ ซึ่งเป็นสิ่งสำคัญที่สุดในเกมส์กอล์ฟอย่างที่รู้กัน อยู่ๆก็มีความคิดขึ้นมาว่า "ถ้าให้ทิ้งคำแนะนำการพัตต์ทิ้งไว้ในโลกนี้สั้นๆ ให้เกิดประโยชน์ที่สุด จะแนะนำอะไร" เป็นคำถามที่ใช้เวลาไม่นานก่อนที่ความคิดนี้ผุดขึ้นในหัว

"ตัดสินใจให้เด็ดขาด ... ลงมือทำสิ่งที่ควบคุมได้ให้ดีที่สุด ... ยอมรับผลที่เกิดขึ้น"

ตัดสินใจให้เด็ดขาด - เพราะกรีนในชีวิตจริงไม่ราบเรียบ เส้นทางที่ลูกกลิ้งไปหาหลุมก็ไม่ได้มีแค่สโลปเดียว มันโค้งหลอกไปมา ไหนจะรอยซ่อมกรีน รอยลูกตก เม็ดกรวด เม็ดทราย หรือแม้แต่กระทั่งสายลม ซึ่งมีผลต่อทิศทางการกลิ้งของลูกกอล์ฟทั้งสิ้น ดังนั้นการอ่านกรีนให้ขาด จึงเป็นเรื่องที่แทบจะเป็นไปไม่ได้ หลายครั้งจึงเกิดความไม่มั่นใจ ทำให้เกิดความลังเล สร้างความกำกวม กั๊ก ไม่ตัดสินใจ แผนในการพัตต์จึงไม่มีความชัดเจน สุดท้ายจึงพัตต์ไปแบบกล้าๆกลัวๆ ทำให้ไม่ได้เรียนรู้อะไรจากความสำเร็จหรือความล้มเหลวที่เกิดขึ้น เพราะไม่รู้แน่ๆว่าทำอะไรลงไป แล้วผลที่เกิดขึ้นมันเกิดขึ้นจากอะไร จึงอยู่ในความกำกวมต่อไป ซึ่งไม่ได้ทำให้ชีวิตดีขึ้นแต่อย่างใด ดังนั้นการตัดสินใจที่เด็ดขาดและมีแผนการพัตต์ที่ชัดเจนก่อนพัตต์ทุกครั้ง จะทำให้เกิดประสบการณ์ที่ประเมินผลได้ มนุษย์ฉลาดและเก่งขึ้นโดยการเรียนรู้จากความผิดพลาด

ลงมือทำสิ่งที่ควบคุมได้ให้ดีที่สุด - ควบคุมสโตรคการพัตต์ให้ตรงไปที่เป้าหมายที่จินตนาการไว้ และควบคุมน้ำหนักการพัตต์ให้เหมาะสม นี่คือสองอย่างที่เราควบคุมได้เท่านั้น ตั้งใจทำแค่สองสิ่งนี้ให้ดีที่สุด สิ่งอื่นนอกจากนี้เราควบคุมไม่ได้ ... นี่คือความจริง

ยอมรับผลที่เกิดขึ้น - เมื่อเราลงมือทำสิ่งที่ควบคุมได้อย่างดีที่สุดแล้ว ลูกกอล์ฟที่กลิ้งไปต้องผ่านปัจจัยต่างๆมากมายที่เราไม่รู้ ไม่ได้คิดถึง ละเอียดเกินกว่าที่เราจะเอามาพิจารณา และควบคุมไม่ได้ ดังนั้นลูกจะลงหรือไม่ลงหลุมเราควรทำใจยอมรับมัน เพราะเราทำสิ่งที่เราควบคุมได้ได้ดีที่สุดแล้ว

เมื่อเราลงมือพัตต์ทุกพัตต์ด้วยขบวนการคิดเช่นนี้แล้ว ทักษะการพัตต์และการอ่านกรีนจะพัฒนาอย่างรวดเร็ว และที่ยิ่งกว่านั้น จิตเราก็พัฒนาขึ้น เพราะเราเรียนรู้เรื่องบนกรีนตามความเป็นจริง ตามธรรมชาติ ธรรมดา ถ้าเราเอากระบวนการคิดและเรียนรู้เช่นนี้ไปฝึกฝนใช้ในชีวิตประจำวันกับทุกเรื่องอย่างเป็นปกติ ศาสดาในพุทธท่านว่าความสำเร็จในทางธรรมอยู่ไม่ไกล ... พบกันใหม่พรุ่งนี้

037 - ว่าด้วยเรื่องพัตเตอร์และเนื้อคู่

พัตเตอร์ในท้องตลาดมีมากมายหลายแบบ หลากยี่ห้อ ซึ่งสร้างความปวดเศียรให้นักกอล์ฟมากเช่นกัน สำหรับนักกอล์ฟที่ยังไม่เจอพัตเตอร์เนื้อคู่ วันนี้จะแนะนำการพิจารณาพัตเตอร์ที่ตรงประเด็นอย่างที่สุด

พัตเตอร์มีองค์ประกอบหลัก 5 ส่วน คือ หัวพัตเตอร์, คอพัตเตอร์, ก้าน, กริป และ Balance ของพัตเตอร์

1.หัวพัตเตอร์มีมากมายดีไซน์ แต่จะแยกหลักๆเป็นแบบทรงขาไก่, Anser และ Mallet
ทรงขาไก่ (traditional) คือทรงคลาสิคที่นิยมใช้มาอย่างยาวนาน จนเมื่อ Ping ได้ออกแบบพัตเตอร์รุ่น Anser ออกขายและสร้างความนิยมและการยอมรับในวงกว้าง Anser จนทุกยี่ห้อผลิตตามกันเต็มไปหมดและเรียกทรงนี้ว่า Anser ส่วนทรง Mallet คือทรงที่มีขนาดใหญ่และแตกต่างไปจากทรง Anser โดยรวมจะถูกเรียกว่า Mallet

2.คอพัตเตอร์สามารถออกแบบให้มีความแตกต่างกัน ซึ่งจะสร้างผลต่อคุณสมบัติ 3 อย่าง คือ

2.1 Balance ของหน้าพัตเตอร์เวลาวางพัตเตอร์ให้สมดุลย์บนนิ้ว - คอไม้ที่ทำให้แนวก้านผ่านจุดศูนย์ถ่วง CG (Center of Gravity) ของพัตเตอร์จะเป็นพัตเตอร์แบบ Face Balance , คอไม้ที่แนวก้านไม่ผ่านจุดศูนย์ถ่วง CG (Center of Gravity) ของพัตเตอร์แต่เยื้องเข้ามาใกล้ทาง Heel จะเป็นพัตเตอร์แบบ Toe Hang หรือ Toe Weighted ส่วนคอไม้ที่แนวก้านไม่ผ่านจุดศูนย์ถ่วง CG (Center of Gravity) ของพัตเตอร์แต่เยื้องเข้ามาใกล้ทาง Toe จะเป็นพัตเตอร์แบบ Heel Hang หรือ Heel Weighted

พัตเตอร์ที่มี Balance แบบเดียวกัน สามารถออกแบบคอพัตเตอร์ให้แตกต่างกันได้หลากหลายรูปแบบ ดูตัวอย่างในภาพประกอบจะเห็นพัตเตอร์ 6 แบบ ที่มีคอพัตเตอร์ต่างกัน แต่เมื่อวางให้สมดุลย์บนนิ้วจะเป็นพัตเตอร์ Face Balance ที่หน้าพัตเตอร์จะหงายขึ้นฟ้าเหมือนกัน พัตเตอร์ Toe Hang และ Heel Hang ก็เช่นเดียวกัน สามารถออกแบบคอพัตเตอร์ให้มีหน้าตาแตกต่างกันออกไปได้หลากหลายแต่ให้ผล Balance เหมือนกัน

2.2 Offset คือ แนวของก้านเทียบกับหน้าพัตเตอร์ พัตเตอร์ที่หน้าพัตเตอร์อยู่หลังแนวก้านเรียก Offset และพัตเตอร์ที่หน้าพัตเตอร์อยู่หน้าแนวก้านเรียก Onset

2.3 Appearance คอที่ให้คุณสมบัติ Balance และ Offset แบบเดียวกัน สามารถออกแบบให้หน้าตาแตกต่างกันได้ ซึ่งจะมีผลต่อความรู้สึกของแต่ละคนที่ไม่เหมือนกัน ดูภาพประกอบพัตเตอร์ที่มี Balance แต่มีคอที่ต่างกัน เวลาจรดดูจะเห็นมุมมองที่แตกต่างกัน

3.ก้านพัตเตอร์ มีผลต่อการพัตต์ค่อนข้างน้อย ส่วนใหญ่จะเป็นก้านเหล็กที่มีน้ำหนัก  อาจจะมีพัตเตอร์หรือก้านพัตเตอร์บางรุ่นที่ออกแบบโดยใช้วัสดุอื่นเพื่อสร้างความรู้สึกที่แตกต่าง ซึ่งขึ้นอยู่กับความชอบของแต่ละบุคคล

4.กริปพัตเตอร์ มีมากมายหลายยี่ห้อที่แตกต่างกันทั้ง รูปแบบ รูปทรง ขนาด ความยาว น้ำหนัก สีสัน วัสดุ พื้นผิว ซึ่งให้คุณสมบัติและความรู้สึกที่แตกต่างกัน

5.Balance ของพัตเตอร์คือ ความรู้สึกของพัตเตอร์เมื่อพัตเตอร์อยู่ในมือของนักกอล์ฟ

กลับมาที่คำแนะนำในการเลือกพัตเตอร์ สิ่งที่สำคัญของพัตเตอร์ไล่ตามลำดับดังนี้

1.ความยาวของพัตเตอร์ ที่ทำให้ท่ายืนพัตต์เหมาะสม เป็นสิ่งที่สำคัญที่สุด
2.ทรงของหัวพัตเตอร์ เอาที่เห็นแล้วชอบและอยากพัตต์เลย และเมื่อลองพัตต์แล้วรู้สึกว่าพัตต์ได้ง่าย
3.คอพัตเตอร์ที่เหมาะสม จะถูกแสดงออกมาเวลาลองพัตต์ ถ้าพัตต์แล้วใช่ ลูกกอล์ฟมันจะวิ่งตรงเข้าหลุมอย่างสม่ำเสมอ โดยไม่ต้องปรับตำแหน่งลูก ลักษณะการยืน วิธีการพัตต์ให้วุ่นวาย คือถ้ามันเวิร์คกับวิธีการพัตต์ของเรา ก็คือใช่เลย
4.กริปพัตเตอร์ ให้สนใจขนาดกริปเป็นอันดับแรก กริปพัตเตอร์ผิดไปในทางขนาดใหญ่ จะเป็นมิตรมากกว่ากริปที่มีขนาดเล็ก
5.อย่าใส่ใจกับ Balance มากจนเกินเหตุ เอาความรู้สึกของเราเป็นหลัก ไม่ต้องไปใส่ใจข้อมูลทางเทคนิค น้ำหนักรวม swingweight อะไรให้วุ่นวาย รู้มากก็ปวดหัว เพราะคนเราไม่ได้ sensitive ขนาดที่จะจับความแตกต่างได้ละเอียดมากนัก และความแปลกไปในองค์ประกอบของพัตเตอร์ที่หลากหลายมีผลมากกว่านัก สนใจกับการพัตต์ให้มาก แล้วใช้ความรู้สึกและผลการพัตต์ประเมินพัตเตอร์แต่ละอัน เรื่องของ Balance เป็นเรื่องรอง (minor) ไม่ใช่เรื่องหลัก (major) อย่าง 4 ข้อแรก จะปรับ Balance พัตเตอร์ ก็ต่อเมื่อ 4 ข้อแรกผ่าน ซึ่ง Clubmaker และ Clubfitter ช่วยได้

แนะนำว่าควรจะรู้ความยาวพัตเตอร์ที่เหมาะสมกับตัวเองก่อน แล้วไปยืนลองพัตต์พัตเตอร์ที่ยาวเหมาะกับเราในร้านที่มีพัตเตอร์ที่หลากหลายแบบให้ลอง แล้วพิจารณาพัตเตอร์ทั้ง 5 องค์ประกอบ และเลือกพัตเตอร์ตามคำแนะนำในการเลือกพัตเตอร์ทั้ง 5 ข้อ หาไปเรื่อยๆจนกว่าจะเจอพัตเตอร์เนื้่อคู่ที่จะอยู่ในถุงกอล์ฟคุณไปตลอดชีวิต เพราะการเลือกพัตเตอร์มีความรู้สึกเข้ามาร่วมเยอะมาก ทั้งสี ลวดลาย ลักษณะผิว ความรู้สีกเวลามองเห็นโดยรอบพัตเตอร์ ความรู้สึกจากการมองเห็นเวลาจรด ความรู้สึกจากการปะทะ วัสดุที่ใช้ ... และอีกเยอะ ซึ่งรายละเอียดที่ไม่ได้พูดถึงเหล่านี้ไม่ใช่ปัจจัยหลัก เป็นเรื่องของรสนิยมส่วนตัว เหมือนหญิงสาวที่ความสวย น่ารักแตกต่างกันไป แล้วแต่คนมองคนชอบ กว่าคนๆนึงจะเจอเนื้อคู่จริงๆต้องใช้เวลา ตอนที่ลองอาจจะรู้สึกว่าใช่ แต่พอมาใช้ชีวิตร่วมกันอาจจะไม่รู้สึกเหมือนตอนลองคบกันก็มีถมไป เหมือนในชีวิตจริงเลย และอีกอย่างพัตเตอร์แพงๆ ที่ทุกคนเขาว่าดี เห็นโปรในทีวีใช้กันเยอะแยะ ก็อย่าเพิ่งด่วนเชื่อด่วนตัดสินใจ เสียใจกันมานักต่อนักแล้ว ให้ลองด้วยตัวเองก่อน เนื้อคู่คุณอาจจะเป็นแค่พัตเตอร์เน่าๆที่คุณซื้อมาในราคา 100 บาทจากร้านขายของเก่า ที่จับแล้วรู้สึกมั่นใจพัตต์ยังไงก็ลงก็เป็นไปได้ ขอให้สนุกกับการค้นหาเนื้อคู่นะครับ ... พบกันใหม่พรุ่งนี้


ถ้าชอบบทความนี้ เชิญแชร์ ให้เพื่อนนักกอล์ฟได้เข้ามาอ่านได้ตามอัธยาศัย และติดตามบทความที่จะทำให้คุณตีกอล์ฟดีขึ้นและมีความสุขได้ตอนเช้าของทุกวัน จากนี้จนครบ 1,000 บทความ ต้องการสมัครสมาชิกเชิญที่ http://teeintact.blogspot.com/ ถ้าใช้โทรศัพท์มือถือเลื่อนลงไปท้ายเพจ แล้วกดปุ่ม Follow และทำตามขั้นตอนการสมัคร สมาชิกจะสามารถสื่อสาร สอบถาม ปรีกษา แลกเปลี่ยน และ comment บนบล๊อกได้ และถ้าต้องการให้ส่งบทความนี้ไปยังอีเมล์ให้อ่านทุกวัน ให้ใส่อีเมล์เข้าไปที่ช่อง FOLLOW BY EMAIL  ที่มุมบนขวาของหน้าจอ แล้วกดปุ่ม Submit

ถ้าเข้าบล็อก http://teeintact.blogspot.com/ จากคอมพิวเตอร์ สมัครสมาชิก เข้าไปคลิก Follow และ  FOLLOW BY EMAIL ได้ที่มุมขวาบนของเพจ ... ขอบคุณสำหรับทุกกำลังใจ และเป็นเพื่อนร่วมเดินทางไปด้วยกัน สิ่งดีๆ ประสบการณ์ใหม่ และความสนุกจะเกิดขึ้นอีกมากหลังจากนี้ ด้วยพลังของเราทุกคน

036 - เคยซ้อมพัตต์แบบนี้ไหม

ได้เวลาพูดถึงการซ้อมพัตต์บนพรมซ้อมพัตต์ที่บ้านที่เกริ่นนำไว้เมื่อหลายวันก่อน เพราะการซ้อมพัตต์ตรงคือทักษะเดียวที่เราสามารถพกมันติดตัวไว้และนำไปประยุกต์ใช้กับสถานการณ์ที่หลากหลายและคาดเดาไม่ได้บนกรีน ซึ่งการซ้อมพัตต์บนพรมที่บ้านก็ส่งเสริมทักษะนี้อย่างตรงไปตรงมาอยู่แล้ว

การซ้อมบนพรมพัตต์ที่แนะนำมีดังนี้

1.ตามแนวคิดในบทความที่ 026 - พัฒนาเกมส์สู่่อีกระดับด้วยแนวคิดง่ายๆ ระยะการพัตต์ที่ควรซ้อมให้มากที่สุดคือระยะ 3 ฟุต ควรซ้อมให้ลง 100%  การซ้อมพัตต์ที่ดีไม่ใช่อยู่ที่ปริมาณการซ้อม แต่อยู่ที่คุณภาพการซ้อม ควรซ้อมด้วยการท้าทายตัวเอง ซ้อมพัตต์ระยะ 3 ฟุตให้ลง 10 ลูก ติดต่อกัน ถ้าไม่ลงให้เริ่มต้นนับหนึ่งใหม่ ไม่ง่ายนะครับ ลองดู

2.ซ้อมพัตต์ระยะ 7 ฟุตให้ลง 7 ลูก ภายใน 10 ลูก ไม่จำเป็นต้องลงติดต่อกัน ถ้าไม่ลง 3 ลูก ก็เริ่มต้นนับหนึ่งใหม่ เป็นการซ้อมที่ตื่นเต้นไปอีกแบบ

3.ซ้อมน้่ำหนักการพัตต์ โดยเริ่มพัตต์ตั้งแต่ระยะ 3 ฟุตไล่ไปเรื่อยๆทีละฟุต จนถึงสุดพรม พรมยาว 2.5 เมตร จะสุดที่ 8 ฟุต ส่วนพรมพัตต์ 4 เมตร จะสุดที่ 15 ฟุต ท้าทายตัวเองด้วยการพัตต์ให้ลงต่อเนื่องกัน ไม่ลงเริ่มใหม่ และควรจะฝึกในทางกลับกันด้วย เริ่มด้วยพัตต์จากระยะไกลสุดแล้วขยับเข้าหาหลุมทีละฟุต ให้ลงต่อเนื่องกัน ไม่ลงเริ่มใหม่

4.ซ้อมพัตต์อะไรก็ได้ด้วยการท้าทายกับเพื่อน อาจมีการพนันเล็กๆ การซ้อมพัตต์จะสนุกสนานเป็นอย่างยิ่ง

การซ้อมพัตต์ปรับเปลี่ยนได้ตามที่เราต้องการ ซ้อมทักษะที่เป็นปัญหากับเราให้มาก ตั้งเป้าหมายการซ้อมทั้ง 3 แบบตามทักษะของเรา แล้วค่อยๆขยับเป้าหมายให้มากขึ้นตามทักษะที่พัฒนาขึ้น ให้ยังคงความตื่นเต้นท้าทาย ลองเอาไปประยุกต์ใช้หรือปรับเปลี่ยนให้เหมาะสมดูครับ

การซ้อมพัตต์ด้วยการท้าทายตัวเอง อาจจะจบสั้นๆภายในไม่กี่นาที หรือ อาจจะยาวเป็นชั่วโมง โดยที่เราไม่รู้ตัว เพราะสมาธิอยู่ที่การพยายามเอาชนะตัวเอง ซึ่งเราจะได้ทั้งทักษะในการพัตต์และการฝึกการพัตต์ในสถานการณ์กดดันไปด้วย ถ้าอุปกรณ์ซ้อมพัตต์วางพร้อมให้ซ้อมอยู่ตลอดเวลา และมีเป้าหมายการท้าทายตัวเองเล็กๆ โอกาสที่เราจะหยิบพัตเตอร์ซ้อมพัตต์จะมีมากขึ้น ทักษะและความมั่นใจการพัตต์จะถูกพัฒนาขึ้นอย่างรวดเร็ว ... พบกันใหม่พรุ่งนี้

035 - จับกริปเบา

วันนี้วันคริสต์มาส เรามาคุยเรื่องเบาๆ สั้นๆตรงประเด็นอย่างเรื่องของการจับกริปกัน

พื้นฐานวงสวิงคือการจับกริป การจับกริปมีหลากหลายวิธี แต่พื้นฐานที่สำคัญที่สุดของการจับกริปคือการจับกริปให้เบาที่สุดเท่าที่ยังจับกริปอยู่และไม้ไม่หลุดมือ ระดับความเบาแรงของนักกอล์ฟแต่ละคนไม่ ขึ้นอยู่กับกำลังของกล้ามเนื้อฝ่ามือและนิ้ว ทำให้การสื่อสารเรื่องน้ำหนักการจับกริปสร้างความสับสนให้นักกอล์ฟมากที่สุด 

จับกริปให้เบาจนรู้สึกว่าน้ำหนักลงที่หัวเต็มที่โดยที่กริปไม่ขยับในฝ่ามือ ให้คงฟิลลิ่งกริปเบาๆผ่อนคลายอย่างนี้ตลอดวงสวิง ไม่ต้องกังวลว่าไม้จะหลุดมือ เพราะจิตใต้สำนึกไม่มีวันยอมแน่ แรกๆจะฝืนหน่อย รอให้เจอช็อตที่อิมแพคท์ดีๆโดนๆ แน่นๆ เชี้ยะๆ ตอนจับกริปเบาๆสักช็อต จะรู้ซึ้งถึงและเข้าใจอารมณ์ของความเบาสบาย ไร้ความพยายาม จำฟิลลิ่งนี้ไว้ และพยายามทำมันให้ได้อย่างต่อเนื่อง

จับกริปแน่น ทำให้กล้ามเนื้อเกร็ง เป็นจุดเริ่มต้นที่ไม่เหมาะสมของวงสวิงที่เป็นธรรมชาติ นักกอล์ฟที่จับกริปแน่นๆ เกร็ง แล้วเปลี่ยนมาจับกริปเบาขึ้น จะเห็นระยะการตีเพิ่มขึ้นอย่างเหลือเชื่อ ลองดูครับ ... พบกันพรุ่งนี้ Merry X' Mas